Evolutie van de Mens

Evolutie van de Mens

 - Theoretische Concepten
U bent hier: Wetenschap >> Evolutie van de Mens

Evolutie van de Mens - Wat is Het?
De moderne theorie over de evolutie van de mens stelt voor dat mensen en apen afstammen van een aapachtige voorouder die een paar miljoen jaar geleden op aarde leefde. De theorie stelt dat de mens, door een combinatie van omgevings- en genetische factoren, als een soort verscheen en vervolgens de variŽteit aan etniciteiten die we vandaag de dag om ons heen zien produceerde, terwijl de moderne apen evolueerden via een afzonderlijk evolutionair pad. De beroemdste voorstander van de evolutietheorie is wellicht Charles Darwin (1809-82) die The Origin of Species (De Oorsprong der Soorten, 1859) schreef om zijn evolutietheorie te beschrijven. Deze was grotendeels gebaseerd op observaties die hij gedurende zijn vijf jaar lange reis om de wereld maakte, aan boord van de HMS Beagle (1831-36). Sindsdien wordt de oorsprong van de mensheid in het algemeen uitgelegd vanuit een evolutionair perspectief. Daarnaast werd en wordt, wanneer nieuwe vondsten worden gedaan, de theorie over de evolutie van de mens continue aangepast en gereviseerd, en worden eerdere concepten als onjuist bewezen en afgedankt.

Evolutie van de Mens - Concepten van de Evolutietheorie
De tegenwoordig geaccepteerde theorie over de evolutie van de mens berust op drie hoofdprincipes. Deze principes hangen af van het aangeboren vermogen dat alle wezens bezitten om hun genetische informatie aan hun nakomelingen over te dragen via het proces van voortplanting.

Het eerste principe is micro-evolutie, het optreden en het accumuleren van mutaties in de genetische volgorde van een organisme. Mutaties zijn overwegend willekeurig en kunnen op een natuurlijke wijze optreden door fouten in het reproductie-proces of door invloeden van de omgeving zoals chemicaliŽn en straling.

Het tweede principe van de evolutie is natuurlijke selectie. Natuurlijke selectie is een natuurlijk mechanisme waarmee de best aangepaste leden van een soort overleven om hun genetische informatie over te dragen, terwijl de zwaksten geŽlimineerd worden (uitsterven) omdat zij niet in staat zijn om in het wild te kunnen concurreren. Natuurlijke selectie wordt vaak "survival of the fittest" (oftewel, het recht van de sterktste) of "eliminatie van de zwaksten" genoemd .

Het derde principe is speciatie, die optreedt wanneer leden van een soort muteren tot een staat waarin zij niet langer in staat zijn om met andere leden van diezelfde soort nakomelingen voort te brengen. De nieuwe populatie wordt dan, wat reproductie betreft, een geÔsoleerde gemeenschap die niet in staat is om met zijn vorige leefgroep nageslacht te produceren. Door speciatie raken genen van de nieuwe populatie geisoleerd van de vorige leefgemeenschap.

Evolutie van de Mens - Wetenschappelijk Bewijs
De theorie over de evolutie van de mens wordt ondersteund door een verzameling van onafhankelijke observaties in de vakgebieden van de antropologie, paleontologie, en moleculaire biologie. Tezamen schilderen deze het leven af alsof dit vanuit een gemeenschappelijke voorouder vertakt door middel van geleidelijke genetische veranderingen die over miljoenen jaren plaatsvinden, ook wel bekend als "de boom van het leven". Hoewel deze in de overheersende wetenschappelijke stroming wordt geaccepteerd als een compleet feit en alsof deze experimenteel bewezen is, onthult een nadere inspectie van het bewijs enkele onnauwkeurigheden en redelijke alternatieve verklaringen. Dit is voor een groeiend aantal wetenschappers reden om het oneens te zijn met de Darwinistische evolutietheorie en het onvermogen daarvan om de oorsprong van de mens op een bevredigende manier te verklaren.

Eťn van de voornaamste bewijzen voor de evolutie van de mens is homologie, dat wil zeggen, de gelijkenissen tussen ofwel anatomische ofwel genetische karakteristieken van verschillende soorten. Zo is bijvoorbeeld de overeenkomst in skeletstructuur tussen apen en mensen in verband gebracht met de homologe genetische volgorden binnen elke soort als sterk bewijs voor gemeenschappelijke afstamming. Dit argument bevat de belangrijke aanname dat gelijkenis hetzelfde is als verwantschap. In andere woorden, hoe meer twee soorten op elkaar lijken, hoe meer zij aan elkaar verwant zijn. Dit staat bekend als een slechte aanname. Twee soorten kunnen een homologe anatomie hebben en toch helemaal niet aan elkaar gerelateerd zijn. Dit wordt in evolutionaire terminologie "convergentie" genoemd. Het is nu bekend dat homologe karakteristieken uit compleet verschillende gensegmenten binnen verschillende ongerelateerde soorten kunnen worden gegenereerd. De realiteit van convergentie impliceert dat anatomische karakteristieken ontstonden door een noodzaak voor specifieke functionaliteiten, wat een zware slag is voor het concept van homologie en afstamming.

Bovendien wordt de evolutie van de mens uit aapachtige voorouders vaak beredeneerd op basis van een vergelijkbare anatomie in het fossielenbestand. En toch geeft het fossielenbestand meer aanwijzingen voor een stabiliteit in de gedaanten van soorten dan voor langzame of zelfs drastische veranderingen, die zouden kunnen wijzen op intermediaire vormen tussen moderne soorten. De "ontbrekende schakels" ontbreken. En jammer genoeg is het vakgebied van de paleontologie geplaagd door frauduleuze beweringen over het vinden van de ontbrekende schakel tussen mensen en primaten, en wel in zo'n sterke mate dat zelfs fragmenten van menselijke skeletten werden gecombineerd met andere soorten zoals varkens en apen en vervolgens als legitieme vindingen werden gepresenteerd. Hoewel genetische variabiliteit door alle volkeren heen wordt geobserveerd, wordt er getwist over het proces van natuurlijke selectie dat leidt tot speciatie. Onderzoek dat het geaccepteerde paradigma uitdaagt blijft naar boven komen en zet significante vraagtekens bij de zekerheid over de oorsprong van de mens.

Evolutie van de Mens - De Nadere Inspectie
De theorie over de evolutie van de mens wordt in toenemende mate aan nadere inspecties onderworpen vanwege het aanhouden van de gaten in het fossielenbestand, het onvermogen om aan te tonen dat "leven-of-dood" bepalend kan zijn voor gunstige genetische mutaties, en het gebrek aan experimenten of observaties waarmee het bewijs voor speciatie bevestigd kan worden. In het algemeen wordt de wetenschappelijke gemeenschap overheerst door de evolutie van de mens als het geaccepteerde paradigma voor de oorsprong van de mens. Dit is niet zo omdat dit wetenschappelijk bewezen is, maar omdat alternatieve standpunten metafysische implicaties met zich meebrengen die tegen het moderne naturalistische paradigma ingaan. Desalniettemin onthult een nadere inspectie van het bewijs dat de evolutieleer in toenemende mate minder wetenschappelijk wordt en in toenemende mate afhankelijk van geloofsovertuigingen, niet van bewijs.

Lees Meer!


Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media?




Volg ons:

English  
Social Media
Praat over ons:

Volg ons:


Wetenschappelijke Wereldbeelden

Bewijs Voor Evolutie
Piltdown Mens
Van Aap tot Mens
Charles Darwin
Multiversum
Evolutie En Het Fossielenbestand
Schepping Versus Evolutie
CoŲptatie
Evolutie Van De Mens
Bronnen Voor Verder Onderzoek

Filosofische Wereldbeelden
Waarheid Beweringen
TheÔsme
Stichters van Wereld Religies
Wereld Religies
Ontdek Waarheid
Populaire Kwesties
Levensproblemen
Herstel
 
 
 
Zoek
 
Add Evolutie van de Mens to My Google!
Add Evolutie van de Mens to My Yahoo!
XML Feed: Evolutie van de Mens



Wat denk jij? Wat is jouw mening over de oorsprong van het universum?
1-Oerknal   2-Bijbelse Schepping   3-Er was een proces dat op een of andere manier werd geleid   4-UFOís   5-Geen oorsprong Ė het is er altijd geweest  
Wetenschap Thuispagina | Over Ons | FAQ | Sitemap
Copyright © 2002 - 2014 AllAboutScience.org, Alle Rechten Voorbehouden.