Abiogenesis

Abiogenesis

 
U bent hier: Wetenschap >> Abiogenesis

Abiogenesis - Een Korte Geschiedenis
Ook al concentreerde Darwin zich zelf op de oorsprong van de verschillende soorten, toch hebben verschillende wetenschappers geprobeerd om het concept van de evolutie toe te passen op de eerste levensvorm, en dat leidde tot het idee van abiogenesis. In 1924 stelde de Russische biochemicus Alexander Oparin voor dat levende cellen, via een reeks van chemische reacties, geleidelijk waren voortgekomen uit niet-levende materie. Volgens Oparin zouden bepaalde gassen in de atmosfeer van de primitieve aarde, wanneer deze getroffen werden door bliksem of andere energiebronnen, reacties aangaan en zo eenvoudige organische samenstellingen vormen. Deze samenstellingen zouden zichzelf dan vervolgens herschikken om zo steeds complexere molecules zoals prote´nen (eiwitten) te vormen. En deze zouden zich op hun beurt vervolgens weer opnieuw rangschikken en levende cellen vormen.

In 1953 werd Oparins hypothese op de proef gesteld door een experiment van Stanley Miller en Harold Urey, waarin zij probeerden de atmosferische toestand van de primitieve aarde na te bootsen. In hun experiment werd water onderin een flacon aan het koken gebracht en vervolgens samen met ammonia, methaan en waterstof door een proefopstelling geleid. Vervolgens werd een vonk van 50.000 Volt op dit mengsel losgelaten, waarna het werd afgekoeld en in een buis werd opgevangen. Toen Miller en urey de resulterende teerachtige substantie onderzochten, vonden zij een verzameling van aminozuren, de bouwstenen van het leven.

Abiogenesis - De Problemen
Helaas waren Millers pogingen om de mogelijkheid van abiogenesis (dat leven uit niet-leven kan voortkomen) aan te tonen geen eerlijke weergave van de condities op de "oer-aarde". Het is duidelijk dat zuurstof al moet hebben bestaan -- maar de aanwezigheid van zuurstof verhindert de vorming van organische samenstellingen. Ook al hebben wij een grote hoeveelheid zuurstof nodig om te overleven, toch hebben onze lichamen ook bijzondere aanpassingen nodig om die grote hoeveelheid zuurstof op een veilige manier te managen. In de jaren '50 namen onderzoekers aan dat er maar heel weinig zuurstof aanwezig was toen de aarde nog jong was. Maar later geologisch bewijs suggereert dat zich in de vroege atmosfeer van de aarde al substantiŰle hoeveelheden zuurstof moeten hebben bevonden. Als de gassen, waarvan wetenschappers nu geloven dat zij op de vroege aarde aanwezig waren, in de juiste proporties worden gemengd, dan worden helemaal geen aminozuren gevormd.

Maar laten we eens veronderstellen dat Millers experiment een waarheidsgetrouwe nabootsing was van die initiŰle toestand op de aarde, zou dat de uitkomsten van het experiment dan bekrachtigen? Een ander probleem is dat dergelijke experimenten niet in staat zijn om het juiste soort aminozuren voort te brengen. Aminozuren bestaan als gespiegelde isomeren. Dat wil zeggen dat er linkshandige (L-vormige) aminozuren en rechtshandige (D-vormige) aminozuren zijn. Levende prote´nes bestaan uit linkshandige aminozuren, maar in simulaties zoals die van Miller wordt altijd een mengsel van links- en rechtshandige aminozuren in ongeveer gelijke proporties voortgebracht. Maar laten we eens aannemen dat er een of ander naturalistisch mechanisme zou worden ontdekt dat inderdaad de linkshandige vormen die nodig zijn voor leven zou kunnen scheiden van de rest. Dan zou het nog steeds onverklaarbaar zijn hoe deze L-vormige aminozuren de juiste rangschikking met de juiste verbindingen (peptide verbindingen) zouden kunnen verkrijgen om prote´nes te vormen. De kans is enorm klein dat er ook maar een enkel prote´ne zou kunnen worden gevormd uit een oersoep die alleen uit L-vormige aminozuren zou bestaan.

Maar laten we eens veronderstellen dat er niet alleen een naturalistisch mechanisme zou worden gevonden waarmee de linkshandige vormen, die nodig zijn voor leven, zouden kunnen worden gescheiden van de rest, maar dat er ook een soep zou worden ontdekt die een mystiek vermogen zou hebben om prote´nes te vormen. Er zijn honderden gespecialiseerde prote´nes nodig om een levende cel te vormen, die ook nog eens heel nauwkeurig gerangschikt moeten worden. We moeten bovendien ook nog DNA, RNA, een celmembraan en een groot aantal andere chemische stoffen voortbrengen -- en dan hebben we het nog niet eens over de exacte posities die deze allen ten opzichte van elkaar moeten innemen om hun respectievelijke functies uit te voeren.

Abiogenesis - Conclusie
Het mag duidelijk zijn dat de onwaarschijnlijkheden zich al snel opstapelen wanneer we uit het Miller-Urey experiment een levende cel willen verkrijgen via willekeurige materialistische processen. Daarom concludeert Dean Kenyon terecht het volgende: "Het is een enorm probleem. Hoe zou je in een klein, submicroscopisch gedeelte van een primitieve oceaan ooit al die honderden verschillende onderdelen bijeen kunnen brengen die nodig zijn om een zichzelf kopiŰrende levenscyclus voort te brengen?"

Leer Meer!


Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media?




Volg ons:

English  
Social Media
Praat over ons:

Volg ons:


Wetenschappelijke Wereldbeelden

De Cambrische Explosie
Abiogenesis
Co÷ptatie
DNA Replicatie
Evolutie Van De Mens
Van Aap tot Mens
Schepping Versus Evolutie
Oorsprong der Soorten
Darwin's Evolutietheorie
Bronnen Voor Verder Onderzoek

Filosofische Wereldbeelden
Waarheid Beweringen
The´sme
Stichters van Wereld Religies
Wereld Religies
Ontdek Waarheid
Populaire Kwesties
Levensproblemen
Herstel
 
 
 
Zoek
 
Add Abiogenesis to My Google!
Add Abiogenesis to My Yahoo!
XML Feed: Abiogenesis



Wat denk jij? Wat is jouw mening over de oorsprong van het universum?
1-Oerknal   2-Bijbelse Schepping   3-Er was een proces dat op een of andere manier werd geleid   4-UFOĺs   5-Geen oorsprong ľ het is er altijd geweest  
Wetenschap Thuispagina | Over Ons | FAQ | Sitemap
Copyright © 2002 - 2014 AllAboutScience.org, Alle Rechten Voorbehouden.